10/09/2017 - Het Belgisch tophockey heeft er een geweldige zomer op zitten. De Red Lions hebben hun halve finale van de Hockey World League in Johannesburg gewonnen en een zilveren medaille behaald op het Europees kampioenschap in Amstelveen. Voor de Red Panthers liep de Hockey World League minder goed af, maar de tweede plaats op het EK in Amstelveen maakte dit alles ruim goed. In die finale was Victory vertegenwoordigd: Anne-Sophie Weyns behoort sinds augustus 2014 voortdurend bij de nationale selectie en droeg er het nummer 15. 

Klik bij lees meer om het volledige interview met Anso te lezen.


Anso’s gezicht straalt wanneer we beginnen over de memorabele zomer. “Het EK was een geweldige teamprestatie waar we als ploeg lang aan hebben gewerkt. Vanaf oktober verleden jaar trainden we minstens drie keer in de week. Eind januari trokken we op stage naar Kaapstad. Een van de voordelen van de nationale ploeg is dat je delen van de wereld ziet waar je anders misschien nooit zou komen.”

Het eerste groot toernooi, de halve finale World Hockey League in Brussel, begon heel goed, maar eindigde op een ontgoocheling. Na een korte vakantie van tien dagen kwam de ploeg weer bijeen. Het volgende doel: het EK in Amstelveen eind augustus. “We hadden vooraf getekend voor een halve finale,”zegt Anso. “Het werd meer. De halve finale tegen Duitsland, die we wonnen met 1-0, was onze beste wedstrijd als ploeg. We verdedigden uitstekend samen en konden uiteindelijk het enige doelpunt van de wedstrijd scoren.” In de finale bleek Nederland een maat te sterk, al hadden de Red Panthers een maand eerder een oefenwedstrijd tegen Oranje gewonnen.

Nochtans was hockey niet Anso’s eerste sport. “Ik speelde eerst tennis en dat ging eigenlijk best goed. Maar mijn broer heeft me een keer naar Victory meegenomen en ik was vertrokken.” Anso begon bij wat toen de miniemen waren. Het was snel duidelijk dat ze heel veel talent en een positieve ingesteldheid had. Ze kwam al op jonge leeftijd in de eerste damesploeg in Eredivisie terecht. Daarnaast speelde ze ook in nationale jeugdploegen.

Toen Victory uit de Eredivisie zakte, verhuisde ze naar Herakles om op topniveau te kunnen blijven spelen. Enkele jaren later promoveerden de Victory-dames terug naar de afdeling waar ze thuis horen. Verleden zomer kwam Anso terug naar het warm nest waar ze heel haar leven gespeeld had. “Ik was en ben heel blij dat ik terug ben,” zegt ze. “Niet alleen is Victory een club met een warm hart. Ze heeft ook ambitie als topsportclub. Met de dames willen we dit jaar graag de playoffs halen. En volgend seizoen, wanneer de club haar honderdjarig bestaan viert, zou een titel in Eredivisie mooi staan.”

Ondanks haar intensief hockeyleven weet Anso sport uitstekend te combineren met studies. Ze zit in haar laatste jaar pharmacie bij de Universiteit Antwerpen. “De UA waardeert studenten die ook het statuut van topsporter hebben. De profs zijn heel flexibel bij het opstellen van mijn examenrooster en sturen me geregeld berichten om me succes toe te wensen bij mijn wedstrijden.”

Maar de volgende maanden, met de hervatting van de competitie, klopt haar hart vooral voor Victory. “Ik krijg er dikwijls kippevel van wanneer ik in het buitenland voor een belangrijke match met de Red Panthers die vele berichten over social media zie binnenkomen van supporters van Victory. Dat zoveel mensen van Victory dan aan me denken en me ondersteunen, raakt me diep in het hart. Dan besef ik dat ik weer thuis ben. Dit moet je zeker opschrijven: Victory is écht een tóffe club.”

Links: Onze medaillewinnaars: Stefan, Anso en Thomas.
Rechts: Veerle Thuy overhandigt de sleutel van de gesponsorde Skoda Rapid aan Anso.

Live Hockey. Love Victory.